کد خبر : 92333
تاریخ انتشار : 17 خرداد 1387 15:35
تعداد بازدید : 464

حضرت زهرا عليهاالسلام؛ علت خلقت

۩ سيماى حضرت فاطمه عليهاالسلام در روز قيامت

چهره مقدس و ملكـوتى فاطمه زهرا عليهاالسلام در تاريخ اسلام آنقدر تابناك و روشـن است كه چنـدان به تحقيق و بـررسـى نياز نـدارد، اما با تـوجه به ايام شهادت آن بزرگوار شايسته است اندكى درباره فضايل حضـرتـش گفتگـو كنيـم. بـر ايـن اسـاس، به سـراغ روايات نـورانـى معصـومان عليهم السلام مي‌رويـم تا بـا مقام و جايگاه آن حضـرت در قيامت آشنا شويم.

 

۩ كيفيت برانگيخته شدن

برانگيخته شـدن و رستاخيز از لحظات بسيار سخت و وحشتناك آينـده بشر است، زمانى كه معصـومين عليهم‌السلام همـواره بدان مي‌انديشند و گاه از خوف آن بيهوش مي‌شدند. فاطمه صلوات الله عليها نيز چنيـن بود و بيشتر به آن زمان مي‌انديشيد. فكر زنده شدن، عريان بـودن انسان‌ها در قيامت، عرضه شـدن به محضـر عدل الهى و... او را در انـدوه فـرو مي‌بـرد. اميـرمـومنـان علـى عليه السلام مي‌فرمـايند:

"روزى پيامبر خـدا صلي الله عليه و آله بـر فاطمه عليهاالسلام وارد شـد و او را انـدوهناك يـافت. فـرمـود: دختـرم! چـرا انـدوهگينى؟

فاطمه عليهاالسلام پاسخ داد: پدر جان! ياد قيامت و برهنه محشـور شدن مردم در آن روز، رنجم مي‌دهد.

پيامبر صلي الله عليه و آله فرمـود: آرى دخترم! آن روز، روز بزرگـى است. اما جبرئيل از سوى خداوند برايم خبر آورد مـن اولين كسى هستم كه برانگيخته مي‌شـوم. سپس ابراهيـم و آنگاه همسرت على بـن ابي‌طالب. پـس از آن، خـداونـد جبـرئيل را همـراه هفتاد هزار فـرشته به سـوى تـو مي‌فرستد. وى هفت گنبد از نـور بر فراز آرامگاهت برقرار مي‌سازد.

آنگـاه اسـرافيل لبـاس‌هاى بهشتـى بـرايت مي‌آورد و تـو آنها را مي‌پـوشـى. فـرشته ديگرى به نام زوقائيل مركبـى از نـور بـرايت مي‌آورد كه مهارش از مرواريد درخشان و جهازش از طلاست. تـو بر آن مركب سـوار مي‌شـوى و زوقائيل آن را هدايت مـي‌كنـد. در ايـن حال هفتاد هزار فرشته با پرچم‌هاى تسبيح، پيشاپيـش تـو راه مى روند.

اندكـى كه رفتـى، هفتاد هزار حـورالعيـن در حالى كه شادمانند و ديدارت را به يكـديگر بشارت مى دهند، به استقبالت مي‌شتابند. به دست هر يك از حـوريان منقلـى از نـور است كه بـوى عود از آن بـرمي‌خيزد... آنها در طرف راستت قرار گرفته، همراهت حركت مي‌كنند.

فاطمه جان، هنگامى كه به وسط جمعيت حاضـر در قيامت مي‌رسى، كسـى از زير عرش پـروردگار به گـونه‌اى كه تمام مردم صدايش را بشنوند، فرياد مي‌زنـد: چشم‌ها را فـرو پوشانيد و نظرها را پايين افكنيد تا صـديقه فـاطمه، دخت پيـامبـر صلي الله و عليه و آله و همـراهـانـش عبـور كننـد.

هنگامـى كه به همان انـدازه از آرامگاهت دور شـدى، مريـم دختـر عمران همراه هفتاد هزار حـورالعيـن به استقبالت مـى‌آيد و بر تـو سلام مى گـويد. آنها سمت چپت قرار مى گيرند و همراهت حركت مى كنند. آنگـاه مادرت خـديجه، اوليـن زنـى كه به خـدا و رسـول او ايمان آورد، همراه هفتاد هزار فرشته كه پرچم‌هاى تكبير در دست دارنـد، به استقبالت مي‌آيند. وقتـى به جمع انسان‌ها نزديك شدى، حـواء با هفتاد هزار حـورالعيـن به همراه آسيه دختر مزاحـم نزدت مي‌آيد و با تـو رهسپار مـى‌شـود.

 

۩ حضـور فاطمه (س) در ميان مردم

فاطمه جان، هنگامى كه به وسط جمعيت حاضـر در قيامت مـي‌رسى، كسـى از زير عرش پـروردگار به گـونه‌اى كه تمام مردم صدايش را بشنوند، فرياد مي‌زنـد: چشم‌ها را فـرو پوشانيد و نظرها را پايين افكنيد تا صـديقه فـاطمه، دخت پيـامبـر صلي الله و عليه و آله و همـراهـانـش عبـور كننـد.

پـس در آن هنگـام هيچ كـس جز ابـراهيـم خليل الـرحمان و علـى بـن ابـى طـالب عليهماالسلام و... به تـو نگـاه نمي‌كنند.

 

جابر بـن عبدالله انصارى نيز در حديثى از پيامبر خدا صلى الله و عليه و آله اين حضور را چنين توصيف مى كند:

روز قيامت دختـرم فاطمه بـر مركبـى از مـركب‌هاى بهشت وارد عرصه محشر مـى شـود. مهار آن مركب از مرواريـد درخشان، چهار پايـش از زمرد سبز، دنباله‌اش از مشك بهشتى و چشمانـش از ياقوت سرخ است و بر آن گنبدى از نور قرار دارد كه بيرون آن از درونـش و درون آن از بيرونـش نمايان است. فضاى داخل آن گنبـد انـوار عفـو الهى و خارج آن پرتـو رحمت خـدايـى است. بر فرازش تاجـى از نـور ديـده مـى‌شـود كه هفتاد پايه از درّ و ياقـوت دارد كه هماننـد ستارگان درخشان نور مى‌افشانند.

در هر يك از دو سمت راست و چپ آن مركب هفتاد هزار فرشته به چشـم مـى‌خـورد. جبرئيل مهار آن را در دست دارد و با صـداى بلند نـدا مى كند: نگاه خود فراسوى خويش گيريد و نظرها پايين افكنيد. ايـن فـاطمه دختـر محمّـد است كه عبـور مـى كنـد. در ايـن هنگام، حتـى پيامبـران و انبيـا و صـديقيـن و شهدا همگـى از ادب ديـده فـرو مى گيـرند تا فاطمه صلوات الله عليها عبـور مـى كنـد و در مقابل عرش پـروردگارش قرار مى گيرد.

 

۩ منبرى از نور براى فاطمه عليهاالسلام

در ادامه گفتگوى پيامبر صلي الله و عليه و آله با دختر گرامي‌اش درباره چگـونگـى حضـور وى در عرصه قيامت، چنيـن مي‌خـوانيـم: سپـس منبرى از نـور برايت برقرار مي‌سازنـد كه هفت پله دارد و بيـن هر پله‌اى تا پله ديگر صف‌هايـى از فرشتگان قرار گرفته‌انـد كه در دستشان پـرچم‌هاى نـور است. همچنين در طرف چپ و راست منبـر حـورالعيـن صف مـى‌كشنـد. آنگاه كه بر بالاى منبر قرار مي‌گيرى، جبرئيل مى‌آيد و مى گـويد: اى فـاطمه! آنچه مـايلـى از خـدا بخـواه.

 

۩ شكايت در دادگاه عدل الهى

اوليـن درخواست فاطمه عليهاالسلام در روز قيامت، پس از عبور از برابر خلق، شكايت از ستمگران است.

 

جابربـن عبـدالله انصارى از پيامبـر اكرم صلي الله عليه و آله چنيـن نقل مي‌كنـد: هنگامـى كه فاطمه در مقابل عرش پروردگار قرار مي‌گيرد، خـود را از مركب به زير انداخته، اظهار مي‌دارد: الهى و سيـدى، ميان من و كسـى كه مرا آزرده و بـر مـن ستـم روا داشته، داورى كـن. خـدايـا! بيـن مـن و قـاتل فـرزنـدم، حكـم كن...

 

بر اساس روايتـى ديگر، پيامبـر اكرم صلي الله عليه و آله فرمـود: دختـرم فاطمه در حالـى كه پيـراهن‌هاى خـونيـن در دست دارد، وارد محشـر مي‌شـود. پـايه‌اى از پـايه‌هـاى عرش را در دست مي‌گيـرد و مي‌گـويد: «يا عدل، يا جبار، احكم بينى و بيـن قاتل ولدى»؛ اى خداى عادل و غالب، بيـن مـن و قـاتل فـرزنـدم داورى كـن.

 

قـال:«فيحكـم لابنتـى و رب الكعبه» به خـداى كعبه سـوگنـد، به شكـايت دختـرم رسيـدگـى مي‌شـود و حكـم الهى صـادر مـى‌گـــردد.

 

۩ تسبيح زهرا (سلام الله علیها)؛ هديه آسمانى

پيامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «اى فاطمه چيزى به تو عطا كنم كه از خدمتكار و دنيا با آنچه در آن است، ارزشمندتر است; بعد از نماز سى و چهار مرتبه «الله اكبر» و سى و سه مرتبه «الحمدلله‏» و سى و سه مرتبه «سبحان الله» بگو و آن را با لا اله الا الله ختم كن. اين كار برايت از چيزى كه مى‏خواهى و از دنيا و آنچه در آن است، بهتر است‏». (عدنان زعفرانى، ص‏9)

در آن لحظه كه اين هديه آسمانى به فاطمه (سلام الله علیها) عطا شد، فرمود: «از خدا و رسول خدا راضى شدم.» (عدنان زعفرانى، ص 21 )

درك هديه بزرگى كه رسول اكرم (صلی الله علیه و آله) به فاطمه (سلام الله علیها) اعطاء كرد، به گونه ‏اى است كه انسان از وصف آن عاجز مى‏ماند و فقط از سرچشمه گفتار معصومين (علیهم السلام) است كه تا اندازه‏ اى مى‏توان از بركاتش بهره‏‌مند شد.

 امام باقر (علیه السلام) درباره تسبيح حضرت فاطمه (سلام الله علیها)، مى‏فرمايد: «خداوند متعال با هيچ ستايشى، بالاتر از تسبيحات فاطمه زهرا‌(سلام الله علیها) عبادت نشده است. و اگر چيزى افضل از آن وجود داشت، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) آن را به فاطمه (سلام الله علیها) اعطاء مى‏كرد.»  (تسبيحات حضرت زهرا، ص‏10، به نقل از علل الشرايع/366.)


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :