کد خبر : 241104
تاریخ انتشار : 11 تیر 1397 0:45
تعداد مشاهدات : 183

کارگاه فیلمنامه نویسی فریدون جیرانی

اولین کارگاه آموزشی جشنواره فیلم سایه در نخستین روز به موضوع فیلمنامه نویسی با حضور فریدون جیرانی، کارگردان و فیلمنامه نویس سینمای ایران اختصاص داشت.

اولین کارگاه آموزشی جشنواره فیلم سایه در نخستین روز  به موضوع فیلمنامه نویسی با حضور فریدون جیرانی، کارگردان و فیلمنامه نویس سینمای ایران اختصاص داشت. این کارگاه آموزشی ساعت ۱۸ در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برگزار شد.

(عکاس:مریم مونسان)

در ابتدای این کارگاه فریدون جیرانی که از داوران بخش فیلمنامه نویسی جشنواره نیز است در مورد فیلمنامه های شرکت کننده در این جشنواره گفت: "من ۲۰ فیلمنامه را مطالعه کردم که ایده پردازی های بسیار خوبی داشتند و دارای نگاه تازه ای به سینما بودند."
وی اضافه کرد: "فیلم کوتاه یک ایده و فکر است و آن ایده قهرمان دارد پس در نهایت می شود قواعد سه پرده ای را در فیلم کوتاه هم پیاده کرد. شما باید فکر خود را وارد هنر خود بکنید که این فکر حاصل مطالعات شماست و نه ایده ای که به شما الهام شده و من اصولا معتقد به الهام و خلسه نیستم و در کتابی نیز خواندم که نویسنده نباید منتظر الهام باشد بلکه باید از طریق تحقیقات سعی کند قهرمان خودش را پرورش دهد. فیلمنامه کوتاه چیزی دور از فیلمنامه بلند نیست و تنها زمان کوتاه تر می شود و مسئله ایجاز مهم می شود و ایجاز خود به شما خلاقیت را می آموزد و شما باید در کوتاه ترین زمان ممکن حرف مهمی بزنید و صحبت هایی که در مورد فیلمنامه های بلند شد به فیلمنامه های کوتاه تعمیم پیدا می کند.
" فریدون جیرانی در این کارگاه آموزشی توصیه ای نیز به همه شرکت کنندگان کرد: "خلاقیت های فردی قاعده ای ندارند و این ذهن شما است که به شما می گوید چگونه با کلیشه رفتار کنید. کتاب گسست موفق از قواعد در رابطه با این موضوع پیشنهاد می شود."
او صحبت های خود را در رابطه با الگوهای فیلمنامه نویسی اینگونه ادامه داد: "من در کلاس های خودم سعی بر این دارم که فراتر از الگوی سه پرده ای کار شود و در واقع قواعد فیلمنامه نویسی را تدریس کنم. مثل اصطلاحاتی که در زمینه فیلمنامه نویسی وارد سینمای ایران شده مانند پیرنگ و خرد پیرنگ و ضد پیرنگ و...
مثلا در مورد فیلمنامه خرده پیرنگ شاخص ترین مثال فیلم درباره الی است. به طور کلی هر چه فیلم در سینمای اجتماعی امروز می بینید به صورت خرده پیرنگ است. این سبک بدون اینکه الگوی سه پرده ای در آن باشد رواج پیدا کرده. در مورد الگوی سه پرده ای در کتاب های مختلفی صحبت شده مانند کتاب چگونه فیلمنامه بنویسیم اثر سید فیلد و کتاب داستان اثر رابرت مک کی و کتاب پرده سوم."
جیرانی ادامه داد: "نکته مهم الگوی سه پرده ای سیر قهرمان از ارزش به ضد ارزش یا بالعکس است همان چیزی که در کتاب های جدید به نام مکاشفه نفس و مباحثه اخلاقی نام برده شده. مثلا در فیلم محله چینی ها قهرمان فیلم از مرحله A به مرحله B می رسد و ابعاد موضوع جنایی گسترده می شود و شما با موضوع تقابل قهرمان و ضد قهرمان مواجه هستید. نمونه دیگری که مکاشفه نفس خوبی دارد پدرخوانده است. سیری که قهرمان  طی می کند تا تبدیل به یک جنایتکار شود یا در کازابلانکا یک انسان بی تفاوت تبدیل به انسان آرمان گرا می شود. این نکته، یعنی وجود قهرمان های هدف دار در فیلم ها، نکته ای است که کمتر در فیلم ها به آن توجه شده. اصولا مفاهیم در فیلم های داستانی و سه پرده ای خیلی مهم است که ما همیشه از آن غافل بودیم. همه قهرمان ها در فیلم های سه پرده ای یک مشکل دارند که قرار است به آن فائق آیند که در نبرد با ضد قهرمان شکل می گیرد. در کل الگوی سه پرده ای نه تنها کهنه نشده است بلکه حرف اصلی را در تمام فیلم های درخشان تاریخ سینما می زند."
جیرانی ادامه داد: "یک تمرین خوب برای فیلمنامه نویسی این است که فیلم هایی را که می بینید خلاصه و درون مایه آن را در یک خط بنویسید. برای مثال فیلم کینگ کونگ که اصلا یک فیلم ساده نیست و با روشی موضوع تمدن را مد نظر قرار داده است که شما در نهایت عاشق این حیوان و از آدم های شهری متنفر می شوید."
وی در رابطه با اینکه برای نوشتن فیلمنامه ابتدا باید چه کاری کرد گفت: "اولین کاری که برای فیلمنامه نویسی باید انجام دهید آن است که باید روی کاغذ بیاورید که چه چیزی می خواهید بجویید و اگاهانه آن جمله را تبدیل به موضوع کنید."
جیرانی در پاسخ به این سوال که خود او چگونه نوشتن یک فیلمنامه را آغاز می کند گفت: "فیلمسازی در ایران تابع شرایط است و از قبل قابل پیشبینی نیست. در مورد من معمولا یک کتاب یا یک ایده من را تحت تاثیر قرار می دهد و سپس دنبال آن ایده می روم تا ببینم قابل نمایش است یا خیر. سپس آن ایده پرورش پیدا می کند. من از یادداشت کردن شروع می کنم و تقریبا همه چیز را هر چند به صورت پراکنده می نویسم و بعد به دنبال شکل گیری قصه و بعد از آن ایجاد ساختار می روم و سپس یک صحنه بندی تقریبا ناقص انجام می دهم و یک توالی این چنینی را ایجاد می کنم و بر اساس آن توالی شروع به نوشتن فیلمنامه می کنم. مدتی است به این نتیجه رسیده ام که ابتدا لحن خودم را پیدا کنم مثلا در فیلم خفه گی تمام فیلم زیر یک سقف گرفته می شود."
دوازدهمین جشنواره فیلم کوتاه سایه از ۱۰ تا ۱۳ تیر در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به دبیری سروش حضرتی نیکو در حال برگزاری است.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :